Physical Address
304 North Cardinal St.
Dorchester Center, MA 02124
Nie ma na świecie drugiego dania, które budzi tyle emocji co carbonara. Włosi potrafią o niej dyskutować dłużej niż o polityce, a każda babcia w Rzymie ma swoją niepodważalną wersję. Jedni mówią, że powstała dla węglarzy (carbonaioznaczy przecież „węglarz”), inni – że narodziła się w czasie wojny, kiedy amerykańscy żołnierze wrzucili do makaronu swoje racje jajek w proszku i boczku.
A najbardziej fanatyczni dodają z powagą: „prawdziwa carbonara nie zna śmietany” – i tu akurat mają rację.
Oto nasz przepis na carbonarę.
Składniki (dla 2 głodnych albo 3 romantycznych)
- 200 g makaronu spaghetti (al dente, nie do bólu!)
- 100 g guanciale – dojrzewającego policzka wieprzowego, który nadaje potrawie ten niepodrabialny, głęboki smak
- 2 duże żółtka + 1 całe jajko
- 40 g startego Pecorino Romano (można mieszać z Parmezanem)
- sól i świeżo mielony czarny pieprz – dużo, naprawdę dużo
Jeszcze kilka lat temu w Polsce guanciale było towarem egzotycznym – szukało się go jak świętego Graala, a boczek był jedynym ratunkiem.
Na szczęście te czasy minęły, a dziś guanciale można znaleźć w wielu delikatesach i sklepach online.
Warto poszukać, bo NAPRAWDĘ robi różnicę – i po pierwszym kęsie trudno będzie wrócić do dawnych „boczkowych kompromisów”.
Jak zrobić carbonarę krok po kroku
- Pokrój guanciale w paski i podsmaż na suchej patelni, aż stanie się chrupiące i wypuści swój aromatyczny tłuszczyk.
- W misce roztrzep żółtka i jajko z serem oraz solidną dawką świeżo mielonego pieprzu.
- Ugotuj makaron al dente. Nie wylewaj całej wody – odrobina przyda się później.
- Wrzuć makaron na patelnię z guanciale, wymieszaj, zdejmij z ognia i dopiero wtedy wlej mieszankę jajeczno-serową.
- Dodaj łyżkę wody z makaronu i mieszaj, aż powstanie gładki, kremowy sos.
Żadnej śmietany. Żadnego czosnku. Żadnej cebuli. Po prostu carbonara – tak, jak wymyślili ją Rzymianie.
A plotki?
– Jedni mówią, że sekret tkwi w jajkach – podobno najlepsze są te od kur z Umbrii karmionych kukurydzą.
– Inni, że carbonarę trzeba robić tylko w garnku z miedzi.
– A są i tacy, którzy twierdzą, że najlepiej smakuje o północy, po kłótni z teściową i z kieliszkiem białego wina.
Która wersja jest prawdziwa? Nikt nie wie. Ale jedno pewne: carbonara to magia prostoty i cierpliwości.
Jak mawiają Rzymianie: „chi mette la panna, non è romano!” – kto dodaje śmietanę, ten z Rzymu nie pochodzi.
Skąd właściwie wzięła się carbonara? 🇮🇹
Choć dziś to danie dumnie reprezentuje Rzym i Lacjum, jego historia nie jest wcale taka prosta.
Jedna z teorii mówi, że wymyślili je pasterze i drwale, którzy wędrowali po Apeninach z makaronem, słoniną i jajkami – bo te składniki nie psuły się w drodze.
Inna – bardziej „filmowa” – że narodziła się tuż po II wojnie światowej, gdy amerykańscy żołnierze połączyli swoje racje jajek i bekonu z włoskim makaronem.
A jeszcze inni twierdzą, że pierwszą carbonarę przygotowano przypadkiem – ktoś po prostu zbyt długo rozmawiał przy winie i zapomniał o ogniu pod patelnią.
Cokolwiek jest prawdą, jedno wiadomo na pewno: tylko w Rzymie carbonara smakuje tak, jakby sama Wieża Kapitolińska patrzyła Ci przez ramię i kiwała z aprobatą.
🇮🇹 Zobacz też:
👉 Lody tartufo w Dante. Pizzo – tu narodziła się kalabryjska legenda dolce vita !
👉 Pizza w Toskanii – cienka, chrupiąca i pachnąca finocchioną
